Nga Edmond Arizaj

1. Emigrantët nuk votuan. Është e vështirë që PS të patronazhonte dhe për rrjedhojë të projektonte mandate dhe siguri elektorale nëse në lojë do të ishin mijëra e qindra mijëra vota emigrantësh

.2. Fryma pa frymë e Lulzim Bashës. Jo e demokratëve. Elektorati i PD pavarësisht gjithçkaje, ishte nën armë. Detyra e Bashës, lidershipit dhe këshilltarëve ishte të nxirrnin në votime mbi 60 përqind. Nuk ndodhi.

3. Votuesit absolutë të PS. Pothuajse asnjë rrjedhje në gati pesë palë zgjedhje. Rast për studim.

4. Marrëveshjet e dështuara elektorale të PD. Në asnjë rast, përfaqësuesit e PD nuk kanë firmosur për përfitime të forcës politike, që do shërbenin për 6 muaj a dy vjet më vonë, por i janë gëzuar “pazarit” të momentit. PS ia ka hedhur përherë.

5. Leximi gabim i sistemit elektoral. E djathta dukej si një hidër me shumë koka, por që luftonin me njëra-tjetrën dhe jo me kundërshtarin. Minimumi, mosbashkëpunimi me LSI humbi një mandat. 6. Puna kapilare e PS. Historike si përvojë, por e tallur nga eksponentët e PD. Zgjedhje pas zgjedhjesh po tregohet e kundërta.

7. Forca e pushtetit. Me çdo bashki të dorëzuar pa luftë nga PD me mospjesmarrje në zgjedhjet lokale, PS hyri në 25 Prill me pothuajse 130 mijë vota “në xhep”.

8. Risitë e munguara. Partia Demokratike nuk solli asgjë të re, në asnjë qark, nga askush. Më shumë e lodhur dukej PD në tetë vite opozitë se PS me tetë vite pushtet dhe dhjetëra akuza.

9. Bumerangu. Me dhjetëra analistë të mbrëmjes, pa asnjë analizë, për vite me rradhë, ditë pas dite, kanë sjellë mbingopjen e shikuesve me “djallin Rama”. Negativizmi patologjik dhe nihilizmi duken të vjetëruara si metoda opozitarizmi mediatik.

10. Jo i fundit për nga rëndësia, Edi Rama. Këto ishin zgjedhjet e fituara prej tij. Në tokë, në det dhe në ajër; mbi tërmetin dhe pandeminë; mbi opozitën dhe opozitarët e brendshëm; e mbi të gjitha me bastin e madh, nëse nuk merrte 71 vota, ikte. Nuk ishte premtim i një lideri politik, por thirrja e fundit për votuesit e vet.

Po tani? Jeta vazhdon. Partia Demokratike duhet të kishte nisur që dje, punën për ardhjen në pushtet në 2025, apo më shpejt. Ka shumë, shumë, shumë punë dhe pak, fare pak kohë. Le ta nisin me idenë se pas tre mandatesh, nuk do ketë të pakënaqur, që të mos bëjnë banjo dielli si periudhën para 25 Prillit. Pasi ka thyer barrierrën e dy mandateve rradhazi, Rama do e kërkojë edhe të katërtin. Mos të ketë kush dyshime në PD për këtë.